Η Κυπριακή άμπελος δεν είναι απλά μια καλλιέργεια αλλά επιβίωση που έγινε ταυτότητα.
Σε έναν τόπο άνυδρο, πετρώδη, σκληρό, η άμπελος δεν μεγάλωσε με ευκολία. Ρίζωσε βαθιά, αναζήτησε νερό εκεί όπου άλλες καλλιέργειες θα εγκατέλειπαν. Έμαθε να αντέχει. Και μέσα σε αυτή την αντοχή κρύβεται κάτι που υπερβαίνει τη γεωργία.
Η μεταφυσική της Κυπριακής αμπέλου αρχίζει από το παράδοξο, πώς η έλλειψη γίνεται δύναμη.
Το υψόμετρο του Τροόδους, οι πετρώδεις “πεζούλες”, οι αυτόριζες παλιές “κουζούππες” που δεν γνώρισαν φυλλοξήρα. Όλα αυτά δεν είναι απλώς γεωλογικά δεδομένα αλλά όροι ύπαρξης. Η άμπελος στην Κύπρο δεν εξημερώθηκε πλήρως. Προσαρμόστηκε χωρίς να χάσει την αυθεντικότητά της.
Κάθε παλιό κλήμα είναι μια σιωπηλή αντίσταση στον χρόνο.
Η Κυπριακή γη δεν χαρίζεται. Απαιτεί. Και η άμπελος απαντά, όχι με υπερβολή, αλλά με συγκέντρωση. Οι αποδόσεις χαμηλές. Οι ρίζες βαθιές. Η έκφραση πυκνή. Αυτό που λείπει σε ποσότητα, κερδίζεται σε ένταση.
Εδώ, η μεταφυσική δεν βρίσκεται στο μυστικιστικό. Βρίσκεται στη σχέση ανάμεσα στο όριο και στην υπέρβαση.
Η Κυπριακή άμπελος κουβαλά ιστορία χιλιάδων ετών. Από την αρχαιότητα μέχρι τα σύγχρονα οινοποιεία, από τα παραδοσιακά πιθάρια μέχρι τη σύγχρονη οινολογική σκέψη. Δεν είναι μια γραμμική εξέλιξη. Είναι μια συνεχής αναδιατύπωση της ταυτότητας.
Και αυτή η ταυτότητα δεν είναι απλώς ποικιλιακή. Δεν είναι μόνο το Ξυνιστέρι ή το Μαύρο. Είναι ο τρόπος που το φως πέφτει στο αμπέλι το καλοκαίρι. Είναι ο άνεμος που στεγνώνει την υγρασία. Είναι η σιωπή των βουνών.
Η μεταφυσική της Κυπριακής αμπέλου είναι η επίγνωση ότι η γη αυτή δεν προσφέρει εύκολα μεγαλείο. Το απαιτεί.
Όταν δοκιμάζουμε ένα κρασί από παλιά, αυτόριζα κλήματα, δεν πίνουμε απλώς έναν χυμό που ζυμώθηκε. Πίνουμε μια συμπυκνωμένη αντοχή. Πίνουμε το αποτύπωμα ενός τόπου που έμαθε να ζει με λιγότερα και να δίνει περισσότερα.
Η Κυπριακή άμπελος μάς υπενθυμίζει ότι η ταυτότητα δεν διαμορφώνεται στην άνεση. Διαμορφώνεται στην πρόκληση.
Και ίσως γι’ αυτό η έκφρασή της έχει μια ιδιαίτερη ένταση. Δεν είναι κρασιά που ζητούν επιβεβαίωση. Είναι κρασιά που ζητούν κατανόηση.
Η Μεταφυσική της κυπριακής αμπέλου δεν είναι αφηρημένη ιδέα. Είναι το αίσθημα ότι κάτω από κάθε κλήμα υπάρχει χρόνος. Ότι μέσα σε κάθε ρίζα υπάρχει μνήμη. Ότι κάθε γουλιά είναι μια μικρή υπενθύμιση της σχέσης μας με τον τόπο.
- Φωτογραφία από αμπελώνα του Οινοποιείου Μαλλία
