Η γεύση του κρασιού δεν είναι μια απλή μηχανική αντίδραση της γλώσσας. Είναι μια σύνθετη εμπειρία που γεννιέται από τη συνεργασία των αισθήσεων, της μνήμης και του εγκεφάλου. Όταν δοκιμάζουμε …

Το κυπριακό κρασί δεν είναι μόνο ένα προϊόν που περιμένει να το ανακαλύψουν οι αγορές. Είναι μια μνήμη που ζει μέσα στη γη, μια συνέχεια που περνά από το αμπέλι …

Η κυπριακή αγορά κρασιού δεν δείχνει τόσο μια απλή αύξηση όγκου, όσο μια μετατόπιση τρόπου κατανάλωσης: από το «κρασί με το φαγητό» προς το «κρασί ως εμπειρία», με μεγαλύτερη βαρύτητα …

Υπάρχουν ποικιλίες που κάνουν θόρυβο. Και υπάρχουν ποικιλίες που περιμένουν.Περιμένουν σιωπηλά, μέσα στο χώμα, μέσα στη μνήμη, μέσα στις ξερολιθιές και στα παλιά αμπέλια, μέχρι να έρθει η στιγμή τους. …

Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία ενός τόπου όπου η εξωστρέφεια εκτός από στρατηγική επιλογή είναι και υπαρξιακή ανάγκη. Για το κυπριακό κρασί, αυτή η στιγμή φαίνεται να έχει φτάσει. Όχι επειδή …

Η Ευρώπη, η ιστορική μήτρα του κρασιού, βρίσκεται σήμερα μπροστά σε μια παράξενη αντίφαση. Από τη μία, παραμένει το κέντρο της παγκόσμιας οινικής κουλτούρας, της παραγωγής, των μεγάλων ονομασιών προέλευσης …

Η απόλαυση συχνά παρεξηγείται. Άλλοτε αντιμετωπίζεται ως επιπολαιότητα, άλλοτε ως πολυτέλεια, άλλοτε ως μια ενοχή που πρέπει να δικαιολογηθεί. Σαν να είναι η ευχαρίστηση κάτι κατώτερο από τη σοβαρότητα. Σαν …

Υπάρχει το κρασί, και υπάρχει αυτό που νομίζουμε ότι είναι το κρασί. Το «είναι» του κρασιού δεν ταυτίζεται ποτέ πλήρως με την εμπειρία μας. Υπάρχει ανεξάρτητα από εμάς, ως αποτέλεσμα …

Η απόλαυση, επιφάνιακά, είναι μια αίσθηση ευχαρίστησης. Μια στιγμή όπου το σώμα ανταποκρίνεται θετικά σε ένα ερέθισμα. Ένα καλό κρασί, μια νόστιμη γουλιά, μια ευχάριστη επίγευση. Όμως η φιλοσοφία δεν …

Συχνά περιγράφουμε το terroir με όρους γεωγραφικούς: έδαφος, κλίμα, υψόμετρο. Μια προσπάθεια να ορίσουμε κάτι που, στην πραγματικότητα, ξεφεύγει από τον ορισμό. Γιατί το terroir δεν εξαντλείται σε αυτό που …