Ο άνθρωπος είναι ίσως το μόνο ον που γνωρίζει ότι κάποτε θα πεθάνει.
Η τραγωδία του ανθρώπου δεν βρίσκεται στον θάνατο, αλλά στη συνείδηση του θανάτου. Στην επίγνωση του πεπερασμένου. Στην αδυναμία να αγγίξει την αιωνιότητα, ενώ την επιθυμεί. Ζει μέσα στον χρόνο, αλλά νοσταλγεί κάτι πέρα από αυτόν.
Και κάπου εκεί, εμφανίζεται το κρασί.
Στην αρχαία ελληνική σκέψη, το κρασί συνδέεται με το διονυσιακό στοιχείο . Την έκσταση, τη διάλυση των ορίων, την υπέρβαση της ατομικότητας. Ο άνθρωπος, έστω και για λίγο, παύει να είναι απομονωμένος και γίνεται μέρος μιας ευρύτερης εμπειρίας.
Αλλά αυτή η υπέρβαση είναι προσωρινή.
Και εκεί ακριβώς βρίσκεται η τραγικότητα. Το κρασί δεν καταργεί τη συνείδηση· την αναστέλλει. Δεν προσφέρει λύση αλλά παύση. Ο άνθρωπος επιστρέφει πάντα στον εαυτό του και μαζί του, επιστρέφει και η επίγνωση.
Συχνά λέμε ότι το κρασί μας χαλαρώνει. Ότι μας απελευθερώνει. Αλλά αυτή είναι μόνο η επιφάνεια. Σε βαθύτερο επίπεδο, το κρασί λειτουργεί διπλά.
Από τη μία, μαλακώνει τη σκληρότητα της ύπαρξης. Κάνει την αγωνία πιο ήπια, τον χρόνο πιο αργό, τη μοναξιά πιο υποφερτή. Από την άλλη, αποκαλύπτει σκέψεις που αποφεύγουμε. Συναισθήματα που καταπιέζουμε. Αλήθειες που φοβόμαστε να αντικρίσουμε. Το κρασί δεν είναι μόνο φυγή. Είναι και καθρέφτης, και όπως κάθε καθρέφτης, δεν δείχνει πάντα το όμορφο.
Το κρασί δεν μπορεί να νικήσει τον χρόνο. Αλλά μπορεί να τον μεταμορφώσει. Μια στιγμή γύρω από ένα τραπέζι με φίλους, ένα ποτήρι που σηκώνεται, μια συζήτηση που βαθαίνει… Όλα αυτά είναι μικρές νίκες απέναντι στο εφήμερο. Και η τραγωδία του ανθρώπου δεν εξαφανίζεται αλλά αποκτά μορφή. Και η μορφή είναι ήδη μια παρηγοριά.
Το κρασί μάς διδάσκει κάτι ουσιαστικό. Ότι η ομορφιά βρίσκεται στην ένταση της στιγμής. Ότι το πεπερασμένο δεν ακυρώνει το νόημα αλλά το καθιστά πιο πολύτιμο.
Το κρασί μπορεί να μην είναι απόδραση από την τραγωδία, αλλά τρόπος να τη ζήσουμε συνειδητά. Να την κοιτάξουμε χωρίς να συντριβούμε. Να την μοιραστούμε χωρίς να χαθούμε. Δεν αλλάζει την ανθρώπινη μοίρα αλλά αλλάζει τον τρόπο που τη βιώνουμε.
Και ίσως αυτό να είναι αρκετό.
