Υπάρχει κάπου ένα κρασί που δεν ήπιαμε ποτέ. Μια φιάλη που φυλάξαμε για την κατάλληλη στιγμή, για μια γιορτή που δεν έγινε, για έναν άνθρωπο που δεν επέστρεψε ή για μια εκδοχή του εαυτού μας που πιστεύαμε ότι θα συναντούσαμε κάποτε. Έμεινε στην κάβα να ωριμάζει σιωπηλά, ενώ εμείς αναβάλλαμε τη ζωή περιμένοντας μια στιγμή αρκετά σημαντική για να τη δικαιολογήσει. Και όσο τα χρόνια περνούσαν, το κρασί έπαψε να είναι απλώς κρασί. Έγινε υπόσχεση, προσδοκία, ίσως και ένας μικρός τόπος όπου φυλάξαμε όλα όσα δεν τολμήσαμε να ζήσουμε.
Δεν γνωρίζουμε ποια γεύση έκρυβε. Ίσως να είχε φτάσει στην τέλεια ωριμότητά του και εμείς να μην το αντιληφθήκαμε. Ίσως να είχε ήδη κουραστεί περιμένοντάς μας. Όμως το κρασί που δεν ήπιαμε ποτέ μπορεί να μας στοιχειώνει περισσότερο από εκείνα που δοκιμάσαμε, γιατί η γεύση του δεν περιορίστηκε από την πραγματικότητα. Έμεινε άγνωστη και γι’ αυτό αψεγάδιαστη, όπως όλα όσα δεν συνέβησαν. Στη μνήμη μας δεν έχει οξύτητα, τανίνες ή επίγευση· έχει μόνο δυνατότητες. Είναι το κρασί μιας άλλης ζωής, εκείνης που θα μπορούσαμε να είχαμε ζήσει αν είχαμε ανοίξει τη φιάλη την κατάλληλη στιγμή.
Ίσως, όμως, να μην υπήρξε ποτέ «κατάλληλη στιγμή». Ίσως αυτή να ήταν η μεγάλη μας πλάνη: ότι ορισμένα κρασιά, όπως και ορισμένα όνειρα, πρέπει να περιμένουν μέχρι η ζωή να γίνει αντάξιά τους. Μα η ζωή δεν μας προειδοποιεί όταν περνά από μπροστά μας. Δεν χτυπά το ποτήρι για να ζητήσει την προσοχή μας. Συμβαίνει αθόρυβα, μέσα σε συνηθισμένα βράδια και ασήμαντες συναντήσεις, δίπλα σε ανθρώπους που θεωρούμε πως θα είναι πάντοτε εκεί. Κι όταν τελικά καταλάβουμε ότι η στιγμή ήταν ξεχωριστή, έχει ήδη μετατραπεί σε ανάμνηση.
Το κρασί που δεν ήπιαμε ποτέ δεν είναι, λοιπόν, μόνο μια χαμένη γεύση. Είναι όλα όσα κρατήσαμε κλειστά για αργότερα: οι λέξεις που δεν είπαμε, τα ταξίδια που αναβάλαμε, οι αγκαλιές που θεωρήσαμε δεδομένες. Και ίσως η φιάλη εκείνη να μας διδάσκει κάτι περισσότερο από όσα θα μας αποκάλυπτε αν την είχαμε ανοίξει. Πως στη ζωή οι τέλειες στιγμές δεν έρχονται από μόνες τους αλλά γεννιούνται όταν αποφασίζουμε να ανοίξουμε όσα κρατούσαμε κλειστά και να τα μοιραστούμε με εκείνους που αγαπάμε.
